In bedrijf Grou en omgeving

‘Je stean ticht by de minsken’

Door: Radboud Droog

GROU - Een kwart eeuw geleden startte Kor Hylkema (60) zijn site De Grouster. Hij zag een gat in de markt, de Grote Pers liet veel plaatselijk nieuws liggen. Het bleek een gouden idee.

Kor Hylkema.
Kor Hylkema. Rosa Droog

De eerste jaren was het pionieren. Langzaam maar zeker groeide het aantal bezoekers van de website. Toen Grousters zelf stukken kwamen aanbieden, wist Hylkema dat er behoefte was aan een site als De Grouster. Nu wordt de site dagelijks duizenden keer bekeken. Door inwoners van Grou – sommigen klikken daags drie keer op de pagina’s – maar ook door Grousters om utens of mensen die een boot in Grou hebben liggen. Hij weet dat oud-Journaal-presentator Harmen Roeland de site regelmatig bezoekt. 

In het begin werkte hij ook nog voor de Woudklank en GPTV. Nu staat zijn hele leven in het teken van zijn eenmanszaak De Grouster.

In dynamysk doarp
Hij schrijft over alles wat de Grousters bezig houdt. “Der bart hjir in soad, Grou is in dynamysk doarp.” En dat is het mooie aan lokale journalistiek: “Do stiest ticht by de minsken.” En omdat iedereen iedereen in een dorp kent, is het controleerbaar wat je schrijft. Ook dat vindt Hylkema een sterk punt van lokaleweb sites.

Het journalistieke uitgangspunt goed nieuws is geen nieuws deelt hij niet. Integendeel. Hij schrijft graag positieve stukken. Bij jubilea van mensen die zich jarenlang voor de Grouster mienskip hebben ingezet. Over een Grouster die een lintje heeft gekregen. Een bedrijfsjubileum.

Ook mooi werk: het schrijven van een in memoriam, waarderende woorden zoeken. En op zijn beurt merkt hij hoe dat gewaardeerd wordt. Een tijd geleden schreef hij een nieuwsbericht over een overleden Grouster. Gewoon een kort, zakelijk bericht. Maar de familie had het uitgeknipt en het lag op de kist. Ja, eerlijk is eerlijk, dat vindt hij dan wel eervol. Dan beseft hij weer dat veel mensen zelden aandacht krijgen in een krant of op een site.

Reactie van lezers
In de beginjaren konden lezers reageren op de stukken. Dat gebeurde niet altijd zachtzinnig. “It rûn freeslik út ’e han.” Kor had een dagtaak aan it heinen en kearen. Nu is reageren nog steeds mogelijk, maar via hem.

Soms zijn reacties goud. Bekende Grouster Jappie Kooistra stuurde hem onlangs een prachtig badinerend stuk over voetbaltrainer Van Persie. Over zijn fantastische contract bij SC Heerenveen: “Niet alleen in geld maar ook in natura, omdat Robin alle facetten van onze prachtige provincie wil ervaren… ook een paar klapschaatsen, een zeilboot, een polsstok en een kaatswant met toegestane nap.” Na zo’n welkom en dan zo snel weer vertrekken? Dan hebben ze het over wolven in Fryslân, maar Van Persie is een wolf, concludeert Kooistra, een wolf in schaapskleren. Als hij zo’n stuk binnen krijgt, zit Hylkema te genieten achter zijn pc: “Dan tink ik wol: ‘Mear fan sokke stikken.’”

Goed ingevoerd
Hij is er niet dag en nacht naar op zoek, maar hij had ze wel: primeurs. Goed ingevoerd in Grou berichtte hij meermalen als eerste over recreatieplannen. Collega’s van de provinciale pers namen dat nieuws graag over. Zonder bronvermelding. Kift, vermoedt Hylkema.

Zijn mooiste verhaal? Hij vindt het moeilijk kiezen uit 25 jaar journalistiek. Dan kiest hij –  toch! – een journalistieke primeur. Hij maakte een reportage en foto’s toen in 2007 het vrachtschip Victus midden in de nacht op het Prinses Margrietkanaal uit koers raakte, deels de wal op voer en een vakantiewoning op een eilandje ramde. De schipper van het 105 meter lange schip was in slaap gevallen. In de woning waren ouders met kinderen. Het had een ramp kunnen worden, maar gelukkig bleef iedereen ongedeerd. “Wonder boven wonder,” zegt Kor. Hij was snel ter plaatse, nam in zijn sloep nog politiemensen mee en stuurde zijn verslag een paar uur later de wereld in. Hij zag het overal terug, ook internationaal. 

Een mooie dag bezorgen
Als dorpsman zette Hylkema zich ook jarenlang in voor de Stichting Gehandicapten Watersport Grou. Hij verzorgde onder meer de publiciteit en promotie voor de stichting. En een dag per jaar het water op met mensen met een beperking. Mensen een mooie dag bezorgen. “Moai wurk,” zegt hij.

Wordt zijn jarenlange, trouwe journalistieke inzet door de Grousters gewaardeerd? Hylkema weet dat het zo is, maar de complimenten stromen niet binnen. Friezen – en Grou is ynFrysk – zijn niet zo royaal met complimenten. “As ‘t niks hearst dan is it goed.”

Tekst Ate de Jong