Tessa Gilse-Mahmoud over het kleurrijke leven in de Vrijheidswijk
Eind september verschijnt een kinderboek over opgroeien in een kwetsbare wijk, geschreven door sociaal beheerder van MFC Mozaïek Tessa Gilse-Mahmoud. “Zowel de verbouwing van het wijkgebouw als mijn boek moeten zorgen voor nog meer verbinding en vertrouwen in elkaar. In een multiculturele wijk als de Vrijheidswijk voelt bijna iedereen als familie.”
Het is al vroeg druk in het MFC Mozaïek in de Leeuwarder Vrijheidswijk, dat momenteel wordt verbouwd. De deuren zijn nog maar net open als niet alleen de kinderen de school binnen wandelen, maar ook een wijkbewoonster op zoek is naar waar ze haar kind kan inschrijven voor de kinderopvang. Ondertussen brengt een postbezorger twee pakketten en komen behalve de bouwvakkers ook verschillende collega’s voorbij. Tessa Gilse-Mahmoud (45) krijgt amper de tijd haar laptop open te klappen. Ze verwijst de ouder, staat de leverancier te woord en zorgt dat de koffie klaar staat.
‘Ik spreek Arabisch en Maleis’
“De Vrijheidswijk is een multiculturele familiewijk. De mensen zijn hier erg loyaal aan elkaar. Het is een dorp in een stad”, vertelt ze. Tessa is zowel wijkbewoonster als sociaal beheerder van MFC Mozaïek. De wijk, die deel uitmaakt van project Leeuwarden Oost, is een kwetsbare wijk.
“Het liefst lossen de bewoners de problemen binnen de eigen wijk op. Met elkaar. Dat kan niet altijd, maar het geeft wel het belang aan van een centrale ontmoetingsplek in de wijk aan zoals ons wijkgebouw. Niet voor niets wordt het gebouw nu flink onder handen genomen. Er komt een logischer indeling zodat onderwijs, maatschappelijke organisaties en buurtvoorzieningen een duidelijker plek krijgen waarmee het ook toegankelijker wordt.”
Tessa weet als geen ander wat er speelt en voelt zich in haar functie vooral een verbinder. “Ik zet niet alleen nieuwe projecten op en houdt me met de verbouwing bezig, maar voer ook veel gesprekken met bewoners over hun problemen. Ik ben het eerste aanspreekpunt voordat ze naar het wijkteam stappen. Ze gaan via mij even die drempel over. Daarnaast ben ik ook regelmatig tolk. Ik spreek Arabisch en Maleis.”
‘Ik voel me straatwijs’
Tessa is Molukse en werd als kind geadopteerd door een Nederlands gezin. Pas op haar zestiende ontmoette ze haar biologische familie. “Ik groeide op in Doetinchem, studeerde in Deventer en ben nu 21 jaar getrouwd met een Libanees Palestijnse man. We wonen al jaren in de Vrijheidswijk met onze vier kinderen. Ik kan op vele vlakken meedraaien in de maatschappij, maar in mijn hart voel ik me erg verbonden met de mensen in de Vrijheidswijk. Ik heb dat Molukse temperament, voel me ‘straatwijs’ en onderdeel van een multiculturele samenleving. Ik beoordeel mensen niet op wie of wat ze in het verleden waren, maar op hoe ze nu in het leven staan.”
Kinderboek over opgroeien
Al deze lijntjes wilde ze samenbrengen in een boek. “Ik ben keer op keer opnieuw begonnen aan mijn biografie. Ik vond het moeilijk, emotioneel en kreeg het gewoon niet af. Op aanraden van de uitgever startte ik toen vanuit een heel ander perspectief, vanuit dat van een kind. Uiteindelijk is er een kinderboek ontstaan voor kinderen tussen de 3 en 5 jaar. De uitdrukking ‘it takes a village to raise a child’ raakt aan de inhoud ervan. Het gaat over het opgroeien in een wijk als de Vrijheidswijk. En ik hoop dat heel veel mensen dit aan hun kinderen gaan voorlezen. Uiteindelijk is het dan ook een boek voor volwassenen.”
Ze schreef het vanuit het perspectief van haar jongste dochter Ivy-Jasmine, in samenspraak met haar twee oudste dochters, die zich ook over de tekeningen bogen. “Het boek is in het Nederlands geschreven, maar er staan ook Maleise, Arabische en Friese woorden in. Ik hoop dat het boek kan bijdragen aan de saamhorigheid in de wijk. Ik vind het heel belangrijk dat mensen vertrouwen in elkaar hebben, stilstaan bij de mooie dingen in het leven, hoe klein ook. Je hebt elkaar nodig. En we moeten zuinig zijn op wat we hebben.”
Buurvrouwen zijn net tantes
Zowel het boek als haar werk bij MFC Mozaïek laten zien wie ze is. “En wie ik om me heen heb. In deze wijk is familie heel belangrijk, maar ook de buurvrouwen voelen als familie. Dat zijn de tantes. We delen onze zorgen met elkaar. Weet je, tot mijn achttiende heb ik op aanraden van mijn adoptiemoeder bijna dagelijks in een dagboek geschreven.”
“Dat hielp mij om bewust om te gaan met mijn emoties, problemen en ook mijn blijheid. Het heeft me doen inzien hoe belangrijk verbinding is. Toen ik trouwde kreeg ik alle boekjes mee. Het heeft me absoluut op een spoor gezet. Nu is er het boek: ‘De kleurrijke wereld van Ivy-Jasmine’, en ik ben al met een tweede boek bezig die specifiek gaat over hoe belangrijk familie is.”
Meer weten over MFC Mozaïek?
Kijk dan op de website van het wijkgebouw: https://mfc-mozaiek.nl. Daar staat alle informatie over wat er allemaal te doen is in het wijkgebouw.
