Algemeen

Hein de Haan met zieke zoon Jelte toch nog naar Cambuur

Door: Ate de Jong

LEEUWARDEN - Het slaat in Leeuwarden en omgeving in als een bom als Hein en Sanne de Haan begin 2023 op Facebook delen dat hun zoontje Jelte ongeneeslijk ziek is: “Het nieuwe jaar is voor ons gitzwart begonnen. Waar we dachten dat Jelte ‘gewoon wat achterliep’ met lopen, kwam uit genetisch onderzoek dat hij ernstig ziek blijkt te zijn. Hij heeft een zeer zeldzame stofwisselingsziekte die in zijn variant gemiddeld bij één kindje per jaar in Nederland voorkomt. Het slechtste lot uit de loterij…

Geflankeerd door zijn zusjes wordt Jelte door aanvoerder Mark Diemers het veld opgereden.
Geflankeerd door zijn zusjes wordt Jelte door aanvoerder Mark Diemers het veld opgereden. Eigen foto

De artsen kunnen niks meer voor hem doen. Jelte zal vroeg komen te overlijden. We weten dat de ziekte snel vordert. Waar Jelte nu nog een heel vrolijk en welbespraakt ventje is, gaat hij de aankomende 4-6 maanden hard achteruit. Hij zal al zijn motorische functies verliezen en wordt bedlegerig. Mogelijk spasmes en epilepsie. Willen we nog dingen doen, dan moeten we het nu doen. En dat zijn we ook van plan. Voor Jelte, voor de meiden, Veerle en Linde, en voor ons als gezin. Voor ons staat levenskwaliteit voorop. En omdat er geen medicijn is, is liefde alles wat over blijft.”

Ze besluiten hun Facebookpost met het prachtige lied Sabearelân van Nynke Laverman:

En alles wat ik sizze kin

Is dat leafde net stikken kin

En dat alles lyts leaf jonkje

Alles alles wat der is

En alles watsto bist

Fan leafde makke is.

Inmiddels zijn we ruim tweeëneenhalf verder. Jelte tart alle prognoses. Hij groeit uit tot het bekendste jongetje van Nederland, als gezicht van Serious Request.

Met zijn ontwapenende lach en zijn voorliefde voor croissants steelt hij de harten van velen. De ouders ook, om hun openheid, moed en hun “At it net kin sa ‘t moat, dan moat it mar sa ‘t kin”-mentaliteit. Nu Jelte niet veel verjaardagen zal vieren, en omdat dat wel zijn finest days zijn, bedenkt Sanne: vermaanddagen. Jelte is voortaan elke maand jarig. De croissants, de vlaggen, de cadeautjes – en Jelte enthousiast zingend: “Lang zal hij leven.” Tegenstrijdig en pijnlijk? “Niet voor Jelte,” zegt Hein, “Jelte beseft niet dat mensen wel honderd kunnen worden.”

Mooiste dag van hun leven
Sanne neemt ook het initiatief om geld in te zamelen voor stichting Metakids, de organisatie die strijdt tegen metabole ziekten bij kinderen. Ze organiseert – met heel veel anderen – een sponsorloop tijdens LOOP Leeuwarden 2024. De support voor #TeamJelte is ongelooflijk. Ruim 500 deelnemers halen 162.000 euro op voor Metakids. Hein en Sanne zeggen tegen elkaar dat het misschien wel de mooiste dag van hun leven is, vergelijkbaar met hun huwelijk.

Inmiddels is ook Metakids gevallen voor de charme van Jelte. Het filmpje voor een pitch voor Serious Request gaat over Jelte en zijn familie. Metakids wordt gekozen tot het doel van Serious Request in 2024. De opbrengst is 12,5 miljoen. Een gigantisch bedrag waarmee werkelijk het verschil kan worden gemaakt in de strijd tegen metabole ziekten.

Tsunami van medeleven
Hein en Sanne de Haan staan intussen voor een bovenmenselijke opgave: het naderende afscheid van hun jongste kind. Toch vinden ze op Facebook en in blogs – www.liefdevoorjelte.nl – woorden en een weg, dwars door alle verdriet, boosheid en onmacht heen. Misschien helpt dat anderen, die in een soortgelijke situatie zitten, hopen ze. Ze krijgen ontzettend veel waardering voor hun openheid. “Een tsunami van medeleven,” noemen ze het. De buren in het Bonifatiuspark staan om hun heen, de wijk voelt als een dorp.

Omdat ze geen dagen kunnen toevoegen aan het leven van Jelte, stoppen ze zoveel mogelijk leven en liefde in zijn dagen. Dat wordt hun motto. De kinderen krijgen een hondje, een labradoodle pup, Tibbe, om mee te spelen en te praten. Tibbe en Jelte liggen vaak samen op de bank te slapen. Tegen elkaar aan. Maten.

Samen juichen
Hein, Cambuursupporter en als PvdA-wethouder verantwoordelijk voor het nieuwe stadion, zou zo graag Jelte eens meenemen naar Cambuur. En dan samen juichen. Zoals zijn vader hem ooit hem meenam naar het stadion. Nu gaat Veerle mee,  die vindt voetbal superleuk – “ze staat negentig minuten lang op de tribune te zingen” – maar met je zoon… Mannendingetje.

Hij heeft dat gevoel ook op een familiefeestje. Er is muziek, er is een tafel. En hij beseft dat Jelte nooit uitbundig op een tafel zal dansen, met vrienden. Hij bedenkt zich niet. Hij tilt Jelte op de tafel en ze dansen. Tussen de flessen drank. Jelte vindt het superleuk, al die mensen die kijken.

Maar met Cambuur ligt dat toch anders, bedenkt Hein: “Jelte kan moeilijk zitten, je doet hem geen plezier met twee uur in het stadion. Dus waarom, zou ik het doen? Ik kan mijn hele leven nog naar Cambuur, met Veerle, met iedereen. Het was dus flauwekul. Een spiegel van je eigen gekke gedachten over vader-zoonrelaties. Het inlossen van een volslagen, irrationele bucketlist. Of zo.” Niet doen, dus.

Missie geslaagd
Maar… neefjes weten van Hein’s stille wens. Ze zoeken contact met Cambuur en daar wordt niet geaarzeld: Cambuur verbindt. Op een ochtend rijdt de Cambuurbus het Bonifatiuspark binnen. En dan beleeft Hein een onvergetelijke dag: ”Zonder dat we iets doorhadden werden Sanne, Jelte en ik vanmorgen van huis opgehaald met de spelersbus van SC Cambuur. Vervolgens Veerle en Linde van school gehaald. Opwinding alom. Met de bus naar het Cambuurstadion waar de familie opgesteld stond. Alle neefjes en nichtjes in een Cambuur shirt. Wat een surprise! Daarna een meet and greet met alle spelers en staf en samen voetballen op het Cambuurveld. Ik heb met een schaterlachende Jelte zelfs wat ballen in het doel geschoten. Toch nog met mijn zoon naar Cambuur!” Hein besluit zijn Facebookpost met hartjes in Cambuurkleuren.

“Kijk,” zegt hij. Hij pakt zijn mobiel en laat een foto zien van een lachende vader en zoon. Scorend. Het is een foto die rechtstreeks je hart in gaat. Missie geslaagd. Maar, er komt nog een tweede helft.

In de zomer van 2024 fietst Hein met zijn zoon naar het nieuwe stadion. Gewoon even kijken. Daar staat nog een vader met zijn zoon. “Gaan jullie hier later ook naar toe?” vraagt hij. En dan begint het toch weer te kriebelen. Jelte één keer in de line-up, dat zou toch wel fantastisch zijn. Cambuur Verbindt maakt het onmogelijke waar en het wórdt fantastisch.

Jelte in de line up, 15.000 toeschouwers, Hein en Sanne langs de lijn. Kippenvel. Hein beseft dat je dit soort dingen vooral voor jezelf doet: “Jelte heeft echt niet gedacht: ‘Ik moet nog een keer naar Cambuur.’ Maar hij vond het prachtig, want hij houdt van lawaai en van mensen. Henk de Jong kwam langs en alle spelers reageerden superlief. Jelte genoot. En zo lang hij ook geniet is het legitiem.”

Benieuwd hoe het nu met Jelte is? Lees Sanne’s blog: www.liefdevoorjelte.nl

Stop metabole ziekten, steun Metakids: www.metakids.nl 

Omdat er geen medicijn is, is liefde alles wat over blijft

Vader Hein en Jelte hebben lol.
Jelte en Tibbe
Sanne en Hein kijken naar hun kinderen in de line-up van Cambuur.