Soms ontdek je je roeping pas als iemand anders het hardop zegt

Voor Marsum 750 Jaar schreef Daane zijn allereerste avondvullende voorstelling – over de marteldood van heilige Pontianus (echt gebeurd), wiens kerk het startpunt bleek van het hele jubileumfeest. Dat begon met wat Wikipedia-sneupen, maar eindigde in scènes, engelen, kokend lood en een verdwijnend hart. En dan weet je: Wouter is betrokken.

Er komt altijd meer
Met ervaring als toneelconsulent, docent en coach begeleidde Daane al tientallen jonge makers. Maar voor Marsum is hij vooral een creatieve motor. Iemand die met één idee de mienskip in beweging krijgt. “Je moet iets doen met wat er op je pad komt,” zegt hij, “en dan komt er altijd meer.”

Tijdens zijn middelbareschooltijd in Gorkum was het de docent dramatische expressie die hem op het spoor zette van toneel. Hij deed overal aan mee: cabaret, toneel, alles. Toch koos hij eerst voor vormgeving, tot iemand hem vroeg: ‘Waarom ga je niet naar de toneelschool?’ Dat dat überhaupt een optie was, wist hij niet eens. Maar hij deed auditie – in Maastricht, dat leek hem wel een fijne stad – en werd aangenomen. 

Eetkelder in Maastricht
In zijn afstudeerjaar begon hij samen met een vriend de eetkelder De Kuyp in Maastricht. Een plek waar eten en theater samensmolten. Theater tijdens het diner, jazzoptredens, performances: hij regisseerde het tussen de tafels door. Maar de praktijk bleek weerbarstig. De restaurantbezoekers wilden ook gewoon een rustig gesprek kunnen voeren. Dus werd het culturele programma verplaatst naar de late avond. Uiteindelijk werd Wouter uitgekocht en hij vertrok.

Toch bleef hij het theater trouw. Hij gaf les, regisseerde en richtte zijn eigen groepje op. Een advertentie bracht hem naar Friesland, naar jongensinternaat De Driesprong in Drachten. Niet als regisseur, maar als groepsopvoeder met een theaterblik. Het was zwaar, confronterend zelfs, en hij belandde op een gegeven moment overspannen thuis. Maar ook daar ontstonden hechte banden, die tot op de dag van vandaag voortduren. “Naast dat het heel zwaar was, leverde het me ook inzichten op, levenservaring. Ik heb er dus ook veel aan gehad.”

Te leuk om te stoppen
De rode draad is: altijd zoeken naar verbinding. Tussen mens en publiek, tussen opvoeding en spel, tussen eten en kunst. Theater was niet zomaar een vak – het werd een manier van leven. De nu zeventig jaar oude Daane denkt nog lang niet aan stoppen, maar de avondvullende voorstelling is wel zijn laatste grote voorstelling. “Al weet je nooit wat het lot je brengt.” Het theatermaken, regisseren en zijn werk als regie- en spelcoach: dat gaat allemaal gewoon door. “Te leuk om te stoppen, ik kan niet anders en ik wil ook niet anders.”  

En zo komt er nu dus een heel feestjaar. In het kader van het 750-jarig bestaan van Marsum wordt het dorp omgetoverd tot een levend podium, waar verleden en heden elkaar ontmoeten. Met een projectgroep van zo’n zeven mannen en vrouwen sterk, worden twee culturele evenementen in dit jubileumjaar gezet: De Slinger van Marsum en De Legende van Marsum.

Zet je zintuigen open
Op zaterdag 21 juni slingert het publiek zich – letterlijk – door het dorp tijdens een theatrale wandeling. Deze beeldende route, bedacht en uitgewerkt door Agnes Zeinstra, voert je langs historische plekken, waar Marsumers verhalen vertellen, muziek maken, dansen en toneelspelen. Wouter: “Zo ontdek je hoe Marsum ooit vijf cafés kende, waarom het een knooppunt was tussen Leeuwarden en Bolsward, en welke rol het klooster Franjum in de regio speelde. Maar je komt ook langs plekken waar ooit monniken terpen bouwden, paarden werden gewisseld en herbergen bruisten.” Met zo’n 135 deelnemers uit het dorp is de slinger niet alleen een culturele belevenis, maar ook een ode aan de gemeenschap zelf.

Later in het jaar, eind september en begin oktober, vindt op de binnenplaats van het Poptaslot het openluchtspel De Legende van Marsum plaats. Een geheel nieuw geschreven toneelstuk, geregisseerd door Wouter Daane. De voorstelling mengt historische feiten met fantasievolle fictie en draait om de mysterieuze figuur van de heilige Pontianus, de naamgever van de Marsumer kerk. Hij dwaalt als geest door het stuk op zoek naar zijn verloren hart, een reliek dat eeuwen geleden uit zijn borst werd gerukt. Met behulp van projecties, muziek, een verteller en scènes uit verschillende tijdlagen ontvouwt zich een verhaal over identiteit, geloof, verlies en hoop: een wonder tussen heden en verleden.

“Beide producties laten zien wie Marsum is, waar het vandaan komt, en hoe het zijn toekomst vormgeeft: eigenzinnig, verbindend en vol verbeeldingskracht.” Ben je geen Marsumer? Dan ben je ook welkom: als buur, bezoeker of verdwaler in de tijd. Zet je zintuigen daarom open. Marsum vertelt.

Soms ontdek je je roeping pas als iemand anders het hardop zegt. Zo ging het ook bij Wouter. 

Marsum is een plaats met een rijke historie en schatten zoals het Poptaslot. Het statige buitenverblijf uit de zeventiende eeuw is een belangrijk cultureel middelpunt. Ooit was het de zomerresidentie van dr. Henricus Popta, een jurist die het slot na zijn dood naliet aan vier voogden, met de opdracht het voor altijd te behouden. Nog altijd wordt het slot met zorg beheerd, als erfstuk én ontmoetingsplek. Later dit jubileumjaar vormt het Poptaslot het bijzondere decor voor de openluchtvoorstelling over de Heilige Ponianus, waarin geschiedenis, geloof en dorpsverhalen op theatrale wijze samenkomen. Met theater, muziek en een bijzondere dorpswandeling onder de naam De Slingers van Marsum wordt 750 Jaar Marsum op de kaart gezet. 

Meer weten? www.marsum.info en www.wouterdaane.nl