Sint Anthony Gasthuis is jarig: 600 jaar jonge trendsetter
LEEUWARDEN - Het Sint Anthony Gasthuis in Leeuwarden biedt al sinds 1425 onderdak aan mensen die hulp nodig hebben. Vroeger was het Sint Anthoon een plek waar armen konden wonen, maar ook een onderkomen voor proveniers: mensen die hun bezit overdroegen in ruil voor levenslange huisvesting en verzorging. Tegenwoordig huisvest het Sint Anthoon een heel diverse groep ouderen die samen een bijzondere woongemeenschap vormen. De honderd huidige bewoners zijn actief, betrokken en trots op hun prachtige woonlocatie.
De Stichting Sint Anthony Gasthuis verhuurt appartementen en huizen aan het Schoenmakersperk, het Perkswaltje en de Grote Kerkstraat. De historische woningen grenzen aan de gezamenlijke stadstuin en zijn van alle gemakken voorzien. De nieuwbouwvleugel fungeert als ontmoetingspunt, met een zaal en ruimtes voor koffie, hobby, sport en muziek.
‘Zorg vanuit ons hart’
Coördinator Dennis Tanahatoe is samen met een team van vijftien mensen dagelijks bezig met het ondersteunen van de bewoners. “Iedereen heeft zijn eigen taak, maar uiteindelijk draait het allemaal om gastvrijheid. Wij zorgen dat bewoners hun leven kunnen invullen zoals zij willen. We ondersteunen bijvoorbeeld bij activiteiten. Het is zelfstandig wonen met een plus.” De coördinator benadrukt: “We zijn geen zorginstelling. Mensen regelen hun eigen thuiszorg of hulp, wij zijn er voor het dagelijks contact en de dingen die je net even niet aan een thuiszorgorganisatie vraagt. Wij kennen alle bewoners bij naam en geven zorg vanuit ons hart.”
‘Beste plek om te wonen’
Aly van der Mark (86) woont hier al tien jaar, in een huis uit 1550. “Ik ben ontzettend blij dat ik hier mag wonen: dit is de beste plek om oud te worden. Alle huizen zijn uniek en tegelijk van alle moderne gemakken voorzien.” Vijftien jaar geleden gaf Aly hier een lezing over Gerrit Vlaskamp. “Toen viel me al op hoe bijzonder deze plek is. Niet alleen de huizen en de tuin, ook de sfeer.” Samen met haar man Ids Westra schreef ze zich in. “Toen mijn man vorig jaar overleed, was ik zo dankbaar dat ik hier woon. In ons oude huis in Hurdegaryp zou ik alleen zijn geweest. Hier is altijd wat te doen, we letten goed op elkaar en het team past goed op ons.”
De Stichting onderhoudt het terrein zorgvuldig, vertelt Aly. “Het schilderwerk gaat hier altijd door en we hebben een geweldige tuinman. Alles ziet er verzorgd uit.”
Minidorp vol leven
Het Gasthuis fungeert als een minidorp. Er is een kapsalon, pedicure, fysiotherapeut, een fitnessruimte en de melkboer en groenteboer komen regelmatig langs. De bewoners organiseren veel activiteiten. “Er zijn allerlei clubjes: een koor, schilderen, voorlezen, yoga, bridge, klaverjassen, crypto, jeu de boules, Qigong, bewegingslessen, Ismakogie en twee leesclubs”, somt Aly op. “Ik heb zelf ook clubs opgericht. We zijn allemaal heel actief.” Dennis beaamt: “Onze bewoners zijn nieuwsgierig, sociaal en creatief.” Ook lezingen, muziekavonden en andere culturele activiteiten worden georganiseerd. “Dat maakt hier wonen uniek en dat op zo’n bijzondere plek in de binnenstad. In onze tuin hoor je geen verkeer, alleen vogeltjes.”
Zorgzaamheid als rode draad
Voor Dennis is het werk als coördinator meer dan een baan. “Ik vind het fijn om anderen te helpen. Omdat je de bewoners kent, kun je echt iets voor ze betekenen: een luisterend oor, een advies of simpelweg een keukentrapje langsbrengen. Het zijn de kleine dingen die het verschil maken.” Volgens Aly is Dennis ‘de juiste man op de juiste plek’. “Hij heeft het zorgen in zich. Als bewoners zorgen we bovendien ook goed voor elkaar.” Dennis besluit: “Veel ouderen zouden zo wíllen wonen. En dat deden ze hier zeshonderd jaar geleden ook al. In die zin is het Sint Anthony Gasthuis nog steeds een trendsetter.”
Tekst en foto’s Tine van Knijff-van Hijum
