Interview: Stanley Menzo roemt knappe prestatie van Curaçao
WILLEMSTAD - Zomaar een zondag op het strand op Curaçao. Genietend van het mooie weer, een sapje en de lekkere muziek van een lokale band zit hij aan de bar. Sinds twee jaar heeft het Caribische eiland er weer een BN’er als inwoner bij. En wat voor een. Voor veel voetballiefhebbers is hij een held, een grootheid, maar wie Stanley Menzo een beetje kent, weet dat hij de bescheidenheid zelve is. De voormalige trainer van Cambuur loopt niet met de borst vooruit en beweegt zich onopvallend tussen de bezoekers van Avila Beach Hotel. Menzo is sowieso niet de grootste prater, kijkt altijd de kat uit de boom. In plaats van oeverloos te kletsen, laat hij liever z’n daden voor zich spreken.
Tekst Alfred Lehmann
Op zevenjarige leeftijd kwam Menzo (62) naar Nederland. De oud-doelman, geboren in Paramaribo, stond meer dan 350 wedstrijden op het hoogste niveau onder de lat. ‘Sir Stanley’ speelde bij topclubs als Ajax en PSV, het Nederlands Elftal en pakte in zijn carrière niet alleen veel ballen maar ook geweldige prijzen.
“Ik heb drie keer de landstitel en de KNVB-beker gewonnen. Verder de Europacup II, de UEFA Cup, de Nederlandse Supercup en de Beker van België. In het seizoen 1996-1997 ben ik kampioen met Lierse SK geworden. Ik heb veel hoogtepunten meegemaakt. Niet alleen als speler maar ook als coach. Om nu te zeggen wat het allermooiste was, dat vind ik lastig. Ik wil niets of niemand te kort doen. Wat ik wel geweldig vond, is dat ik met grote voetballers gespeeld heb. Marco van Basten, Ronald Koeman, Gerald Vanenburg, Frank Rijkaard en Dennis Bergkamp om er maar een paar te noemen. Maar dat rijtje is veel langer. Ook van topspelers waar ik tegen gespeeld heb. Denk aan Romário. Die was geweldig, een ‘sluipmoordenaar’, een van de beste spitsen ooit met meer dan duizend goals.’’
WK-DROOM WERD NACHTMERRIE
Het tekent Stanley Menzo maar weer eens. Niet zichzelf op de voorgrond plaatsen, maar anderen in de schijnwerpers zetten. Over schijnwerpers en prijzen gesproken… Graag had hij gezien dat ‘zijn’ Suriname zich geplaatst had voor het WK van 2026. Maar daarin slaagde ‘Natio’ niet. Directe plaatsing werd misgelopen na een 3-1 nederlaag tegen Guatemala. Menzo stopte als trainer-coach van de nationale selectie en opvolger Henk ten Cate ging in de halve finales van de intercontinentale play-offs onderuit tegen Bolivia. De WK-droom van Suriname spatte als een zeepbel uiteen.
Menzo: “Echt heel jammer. Ik weet uit ervaring hoe bijzonder het is om een WK of een EK mee te maken. Als speler en als keeperstrainer van Oranje onder Marco van Basten. Zelf heb ik geen minuten gemaakt. Tijdens het EK van 1988 was ik reservekeeper en zat ik thuis. Het WK van 1990 en het EK van 1992 heb ik vanaf de reservebank bekeken. Maar toch. Al die topteams, die super spelers, de hele entourage, zo’n toernooi is geweldig.’’
Menzo speelde zes interlands met Oranje. In 1989 maakte de keeper zijn debuut in het Olympisch Stadion. “In de oefeninterland tegen Denemarken (2-2) viel ik in voor Joop Hiele. Scheidsrechter was destijds Concetto Lo Bello. Een van de beste scheidsrechters ter wereld.’’
DICK ADVOCAAT
Suriname blijft thuis, Curaçao gaat wel naar het WK. Niet met Fred Rutten als bondscoach, maar met de terug gekeerde Dick Advocaat. De 78-jarige Hagenaar had zijn functie neergelegd vanwege de gezondheidssituatie van zijn dochter maar staat op het WK toch voor de groep.
Menzo vindt het enorm knap dat Curaçao zich geplaatst heeft voor het WK. “Prachtig, een historisch moment. Het hele eiland is in de ban van de ‘Blue Wave’ en de verwachtingen zijn hoog gespannen. Maar we moeten wel realistisch blijven. Het team van Dick Advocaat zit in een zware poule met Duitsland, Ecuador en Ivoorkust. Normaal gesproken halen ze de tweede ronde niet. Maar wie weet, er zijn gekkere dingen gebeurd in het voetbal.’’
“Weet je, het toernooi is voor Curaçao sowieso al geslaagd. Winnen of verliezen, dat het kleinste land voor het eerst in de geschiedenis deelneemt aan een WK, is op zich al een gigantische prestatie. Als absolute underdog kan het nog mooier worden. De wonderen zijn de wereld nog niet uit.’’
CAMBUUR
Stanley Menzo was van september 2008 tot oktober 2010 hoofdtrainer van Cambuur. Na het ontslag van Jurrie Koolhof nam hij het roer over. Cambuur had destijds een goede selectie met spelers als Nassir Maachi, Koen Brack, Sandor van der Heide, Paul Beekmans, Mark de Vries en sterspeler Marc Mboua. De international uit Kameroen werd door de supporters liefkozend Mark Bouma genoemd en was razend populair. Onder leiding van Menzo (die eerder FC Volendam naar de eredivisie had geleid) bereikte Cambuur in 2009 de play-offs. “We zaten dichtbij promotie. Uiteindelijk ging het mis door een verloren strafschoppenserie in de laatste confrontatie tegen eredivisionist Roda JC.’’
Volgt hij Cambuur nog? “Tuurlijk. Ik kijk alle samenvattingen en lees al het nieuws over Cambuur. Ook heb ik nog steeds contacten met mensen van de club, Erik van der Waard bijvoorbeeld, voorzitter van de Raad van Commissarissen. Cambuur is een grote club en ik heb er een mooie tijd gehad. Super dat ze nu naar de eredivisie gaan. Helaas ben ik nog niet in het nieuwe stadion geweest maar dat ben ik in het komende seizoen zeker van plan. Ik ben Cambuur niet vergeten.’’
