Goed doen doe je ook voor jezelf, paradeer er daarom niet mee
Waar ik het aan te danken heb weet ik niet - want ik kom zelden in een kerk - maar ik kreeg een kerstcadeautje van een kerk. Met de zegen. En met het verzoek het wel even op Facebook te zetten.
Dat deed met denken aan serviceclubs als Rotary en Lions. Als die actie voeren voor een goed doel, zorgen ze ook altijd dat hun banieren en vlaggen breeduit in beeld komen. Kijk ons eens goed doen! Met vlaggen van politieke partijen bij demonstraties heb ik hetzelfde. Het gaat daar toch niet om de partij. Het gaat om de Palestijnen, of het milieu.
Toch, ik herken het wel. Al ik eens iets goeds doe - en dat komt voor - vind ik het ook altijd leuk om het door te vertellen. Soms bedenk ik dat al tijdens mijn goede daad: “Dit is een mooi verhaal om aan die en die te vertellen.” Of: "Daar kan ik een mooi stukje over schrijven.'
En dat terwijl ik “Standvastig” heb gelezen, van Svend Brinkmann. Die gaf me een goeie raad: “Probeer eens om iets goeds te doen voor een ander, zonder te vertellen dat je dat gedaan hebt.” Wijze woorden, die dwingen tot bescheidenheid.
Het doet me denken aan Henk de Jong. Een verhaal dat ik vaak vertel, maar dat mag met mooie verhalen. Doodzieke Cambuursupporters vragen de trainer vaak om nog een keer langs te komen. Dat doet hij, zonder uitzondering. Bij het afscheid, het allerlaatste afscheid, bedankt hij de supporter. “Jij bedankt hem?” vroeg ik. “Ja,” zei Henk, “hij bedankt mij, maar ik bedank hem ook. Omdat ik er bij mocht zijn, op zo’n intiem moment.”
De moraal: Je doet de dingen ook voor jezelf. Paradeer er dus niet te veel mee. Maar vertel ze wel aan ons, de redactie. Want o wat schrijven we hier graag over.
Ate de Jong