'Wie maakt dit nou mee?'

WYNS Karin de Mik is al ruim veertig jaar journalist en verslaggever. In die tijd zette ze onze provincie op de kaart. De 65-jarige inwoonster van Leeuwarden is zeven jaar correspondent voor Trouw en werkte de afgelopen decennia voor dagbladen als NRC Handelsblad en de Leeuwarder Courant. Tegenwoordig schrijft ze onder meer voor het ledenblad van de Rabobank en voor het Waddenfonds.

Karin werd geboren in Harlingen, uit niet-Friese ouders. “Op mijn 19de verhuisde ik naar Leeuwarden voor een studie geschiedenis/Nederlands aan de Lerarenopleiding. In 1986 studeerde ik af als historica aan de Rijksuniversiteit Groningen. Ik was mijn loopbaan in de journalistiek het jaar daarvoor al begonnen bij pers- en publiciteitsbureau PENN van Klaas Jansma. Dat zat toen nog aan het Herenwaltje in Leeuwarden. Later kocht Klaas een pand aan de Emmakade”. Het bedrijf was correspondent voor onder andere Dagblad van het Noorden (dat toen Nieuwsblad van het Noorden heette), De Telegraaf, Algemeen Dagblad, Agrarisch Dagblad en het ANP.

Al werkende bekwaamde Karin zich in het schrijven van nieuwsberichten en journalistieke verhalen. Dat ging met vallen en opstaan. “Je werd in het diepe gegooid. Klaas Jansma trok mijn vel papier eens uit de typemachine en gooide het als prop in de prullenbak, haha. Dat was omdat ik in een van mijn eerste verhalen ‘ik’ had gebruikt. Dat is alleen voor de allergrootsten, zei hij. Maar het was een leuke tijd en we hebben veel gelachen. In elk geval heb ik er veel geleerd”.

NRC
Terwijl collega’s van PENN overstapten naar onder andere de Leeuwarder Courant, gaf Karin de voorkeur aan het bestaan als freelancer. “Ik hou van de vrijheid van mijn beroep.” Karin stopte in 1990 bij PENN toen ze door dagblad NRC (toen nog NRC Handelsblad) gevraagd werd als correspondent voor Noord-Nederland. Dat was een mooie uitdaging. “Ik nam vaak woorden of een zin in het Frysk in mijn tekst op, maar altijd met de vertaling er achter”.

In die tijd versloeg ze voor NRC ook spraakmakende strafzaken, waaronder die tegen de verdachten van de doodgeschopte Meindert Tjoelker. De ontwikkelingen in de moord op Marianne Vaatstra volgde ze van begin tot eind. Haar werk bracht haar op bijzondere plekken, zoals de onbewoonde eilandjes Engelsman- en Rottumerplaat in de Waddenzee. “Ik heb ook eens een patiënt gevolgd die een levertransplantatie in het UMCG kreeg. Daar was ik bij en nadien interviewde ik hem weer. Wie maakt dat nou mee?”

Ook trof ze prominente mensen. Tijdens de opening van een expositie met Russische meesters in het Groninger Museum, stelde Karin tijdens een persconferentie een vraag aan Michael Gorbatsjov. “What.was your most favorite painting?”, vroeg ze aan de Russische leider. Hij antwoordde dat hij niet kon kiezen en ze allemaal even mooi vond.”

‘Taalvoutjes’
Sinds 2013 werkt Karin één dag in de week als docent Bedrijfscommunicatie Nederlands bij de opleiding Commerciële Economie van de Hanzehogeschool in Groningen. “Ik beoordeel scripties onder meer op grammatica, spelling en opbouw”.

Door haar liefde voor de Nederlandse taal ergert ze zich geregeld aan de verloedering van de Nederlandse taal. Als ze dat op social media ziet, reageert ze vaak met een correctie met de hashtag ‘taalvoutjes’. “Ook de verengelsing is enorm, vooral bij de jongeren. Zo hoor en lees je de laatste tijd vaak ‘ik ga naar werk’, een letterlijke vertaling uit het Engels, waar lidwoorden vaak worden weggelaten”.

Victoria
Karin is een groot dierenliefhebber en gruwt van dierenleed. “Dieren zijn kwetsbaar!” De dierenliefde bracht haar even landelijke bekendheid toen in 1999 in Surhuisterveen een koe uit de veewagen ontsnapte die haar naar de slacht zou brengen. Het schrikachtige dier doolde een week door de besneeuwde weilanden, tot ze met een verdovingsgeweer werd geveld. De Mik kocht haar vrij en noemde de koe Victoria. Ze kreeg een plekje in de koeienopvang in Zandhuizen. Victoria was nog lange tijd angstig en bang voor vreemden. Ze overleed enkele jaren geleden. “Ze heeft nog een lang en prachtig leven gehad”.

Pensioen
Karin heeft als zelfstandig ondernemer maar weinig pensioen opgebouwd. “Ik stond er niet bij stil. Als ik vanaf maart 2027 AOW krijg, werk ik wel door maar kan ik selectiever zijn in het aannemen van opdrachten”.

Ze is in het trotse bezit van een molenaarshuisje ten noorden van Wyns. Het huisje staat midden in de landerijen en is alleen per voet bereikbaar. ”Je moet 8 minuten door het weiland lopen. De dichtstbijzijnde buren wonen op 800 meter afstand, dus uniek voor stiltezoekers. En helemaal zelfvoorzienend. In de grote tuin is een begin gemaakt met de aanleg van een voedselbos. Dit huisje verhuur ik en in december was het volgeboekt! Als ik het verkoop is het een mooie aanvulling op mijn AOW. Maar ik hou het zo lang mogelijk zelf.”

Meer info: karindemik.nl en molenaarshuisje.nl